‘Opeens kreeg ik bericht dat er een aangepaste woning beschikbaar was. Ik wist niet wat ik hoorde!’

Door een noodlottige val belandt de 60-jarige Paul drie jaar geleden in een rolstoel. De jaren die volgen staan in het teken van ziekenhuisopnames en revalidatie. Terwijl Paul in het Militair Revalidatie Centrum in Doorn zich afvraagt ‘hoe nu verder’, wordt contact gelegd met het Sociaal Plein en MEE. Paul vertelt over zijn situatie en over hoe hij probeert zijn leven weer op de rit te krijgen.

Versleten knieFoto Paul in zijn aangepaste woning

Jarenlang werkte Paul in de gezondheidszorg voor gehandicapte, dove jongeren. Via zijn werk kwam hij terecht in Nepal. Na het eerste bezoek besloot hij zich met vrijwilligerswerk te blijven inzetten voor dove jongeren in Nepal. Bij zijn laatste bezoek kwam Paul tijdens een bergbeklimming ongelukkig terecht op zijn knie. In eerste instantie leek het mee te vallen. Eenmaal in Nederland werden er foto’s gemaakt. ‘Van de val was niets te zien. Wel bleek mijn knie versleten te zijn. Samen met mijn arts besloten we om er een kunstknie in te zetten.’

Revalidatie

Helaas sloeg de nieuwe knie niet aan. Paul had veel pijn en er volgden meerdere operaties. Ondertussen zat Paul in een rolstoel en verbleef hij in revalidatiecentra. ‘De arts zei op een gegeven moment tegen mij: wil je dit nog langer en dus in die rolstoel blijven zitten, of wil je denken aan amputatie en een prothese? Ik heb voor dat laatste gekozen, want het kon zo niet langer.’ Na de amputatie leerde Paul in het Militair Revalidatie Centrum in Doorn leven met één been. ‘Keihard hebben we daar gewerkt. Na tien weken kon ik alles: tafeltennissen, zwemmen, wandklimmen, noem maar op. Maar toen kwamen de zorgen: hoe nu verder? Ik had op dat moment nog mijn koophuis, dat was een appartement op de derde etage. Zonder lift. Ik was er drie jaar niet geweest en wist: ik kan daar niet meer wonen.’

‘Opeens kreeg ik bericht dat er een aangepaste woning beschikbaar was. Ik wist niet wat ik hoorde!’

Hulp van Sociaal Plein en MEE

Vanuit Doorn werd contact gezocht met het Sociaal Plein en MEE. ‘Het ging ineens heel snel. Van de ene op de andere dag kreeg ik bericht dat er een aangepaste woning beschikbaar was. Ik wist niet wat ik hoorde.’ De familie van Paul heeft zich vervolgens enorm ingezet om de nieuwe woning op te knappen. Met voorzieningen vanuit de Wmo is de woning aangepast, zodat Paul er zelfstandig kon gaan wonen. Een paar maanden na de verhuizing kreeg hij het goede nieuws dat zijn oude huis was verkocht. ‘Dankzij het Sociaal Plein heb ik naast een aangepaste woning ook nog een goede rolstoel en een handbike. Daardoor ben ik veel mobieler. Medisch gezien blijft het afwachten, maar ik weet zeker dat ik straks weer kan lopen en hoop ook weer te gaan werken. Aan iedereen die het lastig vindt om hulp te vragen, heb ik maar één ding te zeggen: doe het wel. Hoe moeilijk het ook is. Ze helpen je echt.’

Wilt u ook zelfstandig blijven wonen?

Kijk op onze pagina Zelfstandig blijven wonen of neem direct contact op met het Sociaal Plein door te bellen naar (035) 629 27 00.

Foto: Margot Brakel